De stilte na het stoppen

Nadat ik stopte met studeren, brak er een onverwacht stille periode aan.Van dagenlang achter mijn bureau zitten, deadlines halen en altijd studeren, naar ineens helemaal niets. Geen planning. Geen moeten. Geen volgende stap. En als ik eerlijk ben? Dat was eigenlijk heel fijn.

Er kwam een rust over me heen die ik lange tijd niet had gevoeld. Alsof mijn systeem eindelijk mocht uitademen. Natuurlijk miste ik de mensen met wie ik iedere week een hele dag op school doorbracht. De gesprekken, het gevoel ergens bij te horen, maar ook dat gemis werd met de weken steeds een beetje minder.

In die stilte kwam ruimte.

Ruimte om na te denken.Ruimte om te voelen.

Ruimte om mezelf een eerlijke vraag te stellen: wat wil ik nu echt?

Ik besloot me aan te melden bij de bibliotheek als vrijwilliger. Ik geef nu taalondersteuning aan mensen die de Nederlandse taal nog niet volledig beheersen. Het voelt goed om iets te kunnen betekenen, zonder prestatiedruk. Gewoon aanwezig zijn en helpen waar nodig.

Ondertussen merkte ik dat mijn interesse in gezonde voeding steeds sterker werd. De afgelopen jaren was ik daar al veel mee bezig, maar nu wilde ik de verdieping opzoeken. Niet alleen voelen dat het belangrijk voor me was, maar ook begrijpen waarom. Ik startte met de opleiding Orthomoleculair Adviseur Basis.

Langzaam kwam er weer beweging in mijn leven. Niet in grote sprongen, maar in kleine, bewuste stappen. En ergens in dat proces begon er iets te kriebelen. Zal ik toch maar weer gaan coachen?

Ik had alles opgezegd. Alles losgelaten en het idee om opnieuw te beginnen voelde spannend. Opnieuw beginnen betekent weer vanaf nul starten. Geen opgebouwde zekerheid. Geen vanzelfsprekende klanten. Alleen een idee, een verlangen en een dosis moed.

Toch merkte ik dat ik dit niet alleen hoefde te doen. Voordat ik echt stappen zette, zocht ik hulp bij een coach. Iemand die met me meekon kijken en de juiste vragen stelde. Wat daar langzaam zichtbaar werd, had ik zelf niet eerder zo helder gezien. Het werd een mooie innerlijke reis.

Daarover meer in mijn volgende blog.