Ik staar naar mijn beeldscherm en ik realiseer me dat ik eigenlijk niet weet wat ik wil schrijven. Wil ik schrijven over alle dingen die ik nog niet kan of heb? Wil ik schrijven over wat ik juist wel kan of heb? Als je een blog schrijft, dan moet je een doel hebben. Je wilt de lezer meenemen in je verhaal, in je gedachten. Dit wil je omdat je hen ergens van wilt overtuigen of ergens getuige van wilt laten zijn. De vraag is: wil ik dat vandaag met deze blog ook? Ik heb werkeli

In mijn vorige blog schreef ik dat ik niet alles tegelijk wilde, maar juist één ding met volle aandacht. Eigenlijk is dat een vorm van mindfulness: leven in het nu, met je volle bewustzijn. Natuurlijk begrijp ik ook dat een dag niet uit één activiteit bestaat, maar uit allerlei verschillende momenten en handelingen. Afgelopen zondag was ik aan het zeilen. Ik zat lekker in de zon en dacht: laat ik even een boek gaan lezen. Dat hield ik ongeveer vijf minuten vol. Toen dacht ik:

Als je de hele tijd met van alles bezig bent, raak je op een gegeven moment het overzicht kwijt. Op mijn eettafel liggen regelmatig studieboeken, kookboeken, literaire boeken, schriftjes, mijn agenda en allerlei lijstjes door elkaar. Alles tegelijk, net als in mijn hoofd. Ik probeer vaak zoveel mogelijk in één dag te proppen: studeren, lezen, mijn agenda bijwerken, schrijven, menu’s bedenken, bewegen… En ondertussen ben ik met mijn gedachten al bij het volgende. Voor ik het w

Geïnspireerd door een podcast van Suzanne Rethans: ‘We zijn toch niet gek?’ , waarin zij in gesprek was met Ralph Moorman, hormoon- en leefstijlspecialist, schrijf ik deze blog. Een aantal uitspraken uit dat gesprek bleef bij mij hangen. Eén sprong er echt uit: voor iedereen is een andere aanpak nodig als het gaat om leefstijl. Iedereen is anders en wat voor de één werkt, werkt niet automatisch voor de ander. Als we willen afvallen of van kleine kwaaltjes af willen komen, is

Een innerlijke reis. Een reis naar binnen. Zo kan ik de afgelopen maanden het beste omschrijven. Geen enkel moment voelde het zwaar of als een opgave, eerder als een natuurlijke beweging. Wat begon met het opnieuw verbinden met mijn lichaam, groeide uit tot een diepere bewustwording van mijn gedrag en patronen. Stap voor stap ontstond er vertrouwen. Vertrouwen om keuzes te maken vanuit liefde in plaats van vanuit angst. Oftewel, uit mijn comfortzone stappen en echt voelen wat

Nadat ik stopte met studeren, brak er een onverwacht stille periode aan.Van dagenlang achter mijn bureau zitten, deadlines halen en altijd studeren, naar ineens helemaal niets. Geen planning. Geen moeten. Geen volgende stap. En als ik eerlijk ben? Dat was eigenlijk heel fijn. Er kwam een rust over me heen die ik lange tijd niet had gevoeld. Alsof mijn systeem eindelijk mocht uitademen. Natuurlijk miste ik de mensen met wie ik iedere week een hele dag op school doorbracht. D

Soms maak je een keuze die klopt op papier, maar niet in je lijf. Ruim een jaar geleden dacht ik zeker te weten wat ik wilde. Ik begon in September vol enthousiasme aan de lerarenopleiding Nederlands in deeltijd en liet alles wat ik had opgebouwd achter me. Ik was ervan overtuigd dat dit was wat ik altijd al wilde doen en nooit durfde. Ik startte vol enthousiasme en sloot mijn coachingspraktijk. Daar was geen tijd meer voor, want ik zat uren huiswerk te maken en te leren. Ik