Wanneer hoef je niet bij de les te zijn?

In mijn vorige blog schreef ik dat ik niet alles tegelijk wilde, maar juist één ding met volle aandacht. Eigenlijk is dat een vorm van mindfulness: leven in het nu, met je volle bewustzijn. Natuurlijk begrijp ik ook dat een dag niet uit één activiteit bestaat, maar uit allerlei verschillende momenten en handelingen.

Afgelopen zondag was ik aan het zeilen. Ik zat lekker in de zon en dacht: laat ik even een boek gaan lezen. Dat hield ik ongeveer vijf minuten vol. Toen dacht ik: nee, ik ben aan het zeilen. Om me heen is water, rust en ruimte en daar wil ik ook van genieten. Ik wil niet alleen in het nu leven, maar het ook echt ervaren.

Niet veel later moesten we overstag en verschoof mijn aandacht vanzelf weer naar het zeilen. Zo komen we voortdurend situaties tegen die vragen om onze aandacht. In het verkeer, tijdens het koken, bij het uitlaten van de hond of tijdens het sporten. Er zijn steeds momenten waarop we bij de les moeten blijven.

Maar bestaat er ook een moment waarop dat even niet hoeft?

Ik denk dan aan slaap. Slaap is iets wat meestal vanzelf gaat en waarbij er weinig van je wordt gevraagd. Hooguit schrik je wakker als er echt iets aan de hand is. Voor de rest gaat alles even in de ruststand. Je organen krijgen de kans om te herstellen, je lichaam ontspant en je brein verwerkt de indrukken van de dag.

Ik las onlangs dat twee derde van de volwassenen in ontwikkelde landen niet aan de aanbevolen acht uur slaap per nacht komt. Dat zette me aan het denken. We besteden vaak veel aandacht aan productiviteit, gezondheid en persoonlijke ontwikkeling, maar vergeten soms hoe belangrijk rust eigenlijk is.

Toen ik daar op de boot zat, realiseerde ik me hoe fijn het is om gewoon te zijn waar je bent. Niet lezen, niet vooruitdenken, maar genieten van het water en de rust om me heen. Misschien geldt dat ook voor slaap. Het is het moment waarop je niets hoeft, niets moet en alles even mag rusten. En als zoveel volwassenen al te weinig slapen, dan is dat misschien een goede herinnering dat aandacht voor het nu niet alleen gaat over wat je overdag doet, maar ook over de rust die je jezelf 's nachts gunt.