Niet alles

Als je de hele tijd met van alles bezig bent, raak je op een gegeven moment het overzicht kwijt. Op mijn eettafel liggen regelmatig studieboeken, kookboeken, literaire boeken, schriftjes, mijn agenda en allerlei lijstjes door elkaar. Alles tegelijk, net als in mijn hoofd.

Ik probeer vaak zoveel mogelijk in één dag te proppen: studeren, lezen, mijn agenda bijwerken, schrijven, menu’s bedenken, bewegen… En ondertussen ben ik met mijn gedachten al bij het volgende. Voor ik het weet is de dag voorbij. Ik heb veel gedaan, maar weinig echt bewust.

Eigenlijk is er maar één ding dat ik elke dag met volledige aandacht doe: koken. Dat doe ik met rust en met plezier. En juist dat laat me zien dat het ook anders kan.

Dat besef voelt als een uitnodiging om het anders te gaan doen. Om te veranderen, zonder schuldgevoel. Om niet alles meer op één dag te willen.

In het boek HOGEJAKU: De Japanse kunst van het loslaten van Shunmyo Masuno las ik dat loslaten vaak voelt als falen. Dat herken ik. Alsof je tekortschiet wanneer je iets niet doet. Maar in een wereld waarin we constant worden overspoeld door prikkels en informatie, is loslaten juist nodig.

Het gaat niet om alles doen, maar om kiezen. Wat wil ik vasthouden? En wat mag ik laten gaan?

Met dat inzicht wil ik de komende tijd bewuster keuzes maken. Minder tegelijk, meer aandacht. Niet om minder te doen, maar om meer aanwezig te zijn in wat ik wél doe.